Trio Flor d’Luna

De lenteachtige sfeer van de mooie zondagmiddag werd in de Oude Jan nog versterkt door de mediterrane liederen van het trio Flor d’Luna. Hoewel Flor d’Luna niet in zijn originele bezetting kon optreden door een gebroken duim van Marcel Verheugd werd een mooi programma uitgevoerd met gitarist Arnold Slaghek, geen onbekende van het trio. Het aangepaste programma bestond nog steeds uit Portugese liederen, aangevuld met Spaans- en Franstalige muziek.

 

Gitaar, cello – bespeeld door Manuela Verbeek – en zang van Carla Koehorst; in zekere zin een heel gewoon trio, maar de doorleefde uitvoering van de mooie liederen maakte het concert tot een bijzondere belevenis. De liederen klonken voor een deel bekend in de oren, maar ook in de onbekende fado’s en flamenco’s werden levensgevoelens vertolkt die het hart raakten. De taal van de muziek vertelt dan minstens zoveel als de gezongen tekst. Bij enkele liederen werd het publiek uitgenodigd mee te doen door bijvoorbeeld op de maat mee te klappen. Zo zaten we niet alleen maar te luisteren, maar nam de muziek ons mee. De fraaie afstemming van zang, gitaar en cello, soms sterk ritmisch, dan weer melodieus, gaf op een mooie manier uitdrukking aan de emotionele lading van de liederen.

 

Met deze uitvoering van Flor d’Luna konden we proeven aan de Portugese ziel. We hopen in de toekomst het originele trio nog eens te verwelkomen om hun muzikale “deur naar de rivier” te laten horen. Dat zal in de Oude Jan, die zijn bestaan voor een deel ontleend aan de nabijheid van de  IJssel, ongetwijfeld wederom heel goed klinken.

De muzikale toppen van Mont Franc

De toppen van Mont Franc waren zondagmiddag 21 januari 2018 niet te ervaren in een hooggebergte ver van Nederland, maar in de omsloten ruimte van de vertrouwde Oude Jan. Het programma van het ‘Velpse’ Ensemble Mont Franc bood welluidende vergezichten op de barokmuziek van voornamelijk J.S. Bach en G.P. Telemann. Het ensemble bestaande uit vier leden van het gezin Frankenberg speelde op cello, klavecimbel, hobo en viool, een combinatie die in de volle Oude Jan prachtig klonk.

Daniël en Emmanuel Frankenberg, de twee zonen in het ensemble, hebben ieder de ‘Rabo-burgemeester De Bruinprijs’ van de gemeente Rheden gewonnen, respectievelijk in 2014 en 2017. Een goede reden voor kersverse burgemeester Van Eert en zijn vrouw om dit bijzondere concert bij te wonen. Want ook al zijn het vier leden van hetzelfde gezin, de agenda’s lopen door alle verschillende muzikale verplichtingen flink uiteen. Vader Peter Frankenberg vertelde in zijn inleiding dat dit optreden ook voor hen als uitvoerenden een unieke gebeurtenis was.

 

In het programma waren drie triosonata’s opgenomen, een typische muziekvorm uit de barok waarbij – in de bezetting van Ensemble Mont Franc – de melodiestemmen werden verzorgd door viool en hobo met de cello en het klavecimbel als ondersteuning. De virtuositeit van de uitvoering was een genot om te beluisteren. In een fuga van Bach mocht het klavecimbel soleren en Daniël gaf het publiek een vrolijke luisteropdracht mee die toch behoorlijk pittig bleek te zijn (voor het niet zo geoefende oor). Een opmerking terzijde; het is opvallend dat de uitgevoerde muziekstukken weliswaar door verschillende componisten bijna 300 jaar geleden zijn geschreven, maar dat ze allemaal in een tijdsbestek van ongeveer 15 jaar, tussen circa 1725 en 1740 tot stand zijn gekomen. Het is alsof je met een soort tijdkijker een klein stukje muziekgeschiedenis onder de loep legt. Voor de familie Frankenberg heeft deze tijd weinig geheimen, zo bleek uit de toelichtingen die bij de stukken werd gegeven. Telemann werd een huisvriend genoemd en Bach kreeg het meeste respect van Mont Franc: “de grootste van alle tijden”.

Het concert eindigde met een staande ovatie. Al tijdens het concert had Frankenberg opgemerkt dat het een weerzien met veel bekenden was. Dat bleek ook tijdens de borrel; er werd door velen nagepraat en men bleef enthousiast en complimenteus om de vier musici heendrommen.

Panta Rhei Vocaal

In de aanloop naar de kerstdagen zong Panta Rhei Vocaal op zondagmiddag 17 december voor een overvolle Oude Jan een stemmig programma. De liederen die werden gezongen varieerden van klassiek tot meer traditionele kerstiederen. Het koor onder de bezielende leiding van dirigent Frank Litjens voerde de liederen veelal vierstemmig uit. In het programma was ook gelegenheid voor het publiek om mee te zingen. Daar werd massaal gehoor aan gegeven. Een sfeervolle samenzang klonk door de kerk.

Ook nu was de toeloop op het ‘kerstconcert’ groot. Alle beschikbare plaatsen in de kerk waren bezet. Tussen de liederen door werd een kerstverhaal verteld dat weliswaar over kabouters ging, maar ons een spiegel voorhield en de kerstgedachte op een andere manier onder woorden bracht.

Na afloop van het concert werd door een groot gezelschap samen met het koor onder het genot van een glas glühwein nagepraat over de fraaie uitvoering.

Het Gelders Contrabas Ensemble; wel of niet hun laatste concert?

Voor wie de contrabas alleen kent als ‘ondersteuning’ in het orkest was de uitvoering van Het Gelders Contrabas Ensemble in de Oude Jan van begin tot eind een verrassingstocht. In de vaardige handen van het vijfkoppige ensemble bleek de contrabas een veelzijdig instrument met een breed arsenaal aan rijke klanken. De stukken die door Aristoteles Potamianos, Jacinta Molijn, Julianne Vogel, Hans Blok en Joost Hillen in verschillende samenstellingen (kwartet en kwintet) werden uitgevoerd, varieerden van rustig en poëtisch tot snel en aanstekelijk. Dit laatste gold ook in grote mate voor de musici zelf; hun samenspel en de zichtbare spelvreugde waren aanstekelijk voor het publiek. Hier droegen ook de op vertrouwelijke toon vertelde introducties op de stukken aan bij.

Het programma bevatte veel muziek uit de 20e eeuw. Enkele stukken waren speciaal voor een ensemble van contrabassen geschreven, maar het merendeel bestond uit fraaie bewerkingen. Het maakte duidelijk hoe rijk de mogelijkheden van dit grote instrument zijn. Heel bijzonder was de vrolijke ‘quatre-mains’ uitvoering van “Girl from Ipanema” (zie foto onder).

De volledig gevulde Oude Jan wist dit te waarderen en na een staande ovatie werd nog een mooie toegift gespeeld. Het Gelders Contrabas Ensemble vertrouwde het publiek toe dat dit het laatste concert was dat zij gaven, waarop het publiek massaal met ongeloof reageerde: “Aahhhhh” galmde het door de kerk. Gelukkig betrof het alleen de laatste uitvoering onder de huidige naam. Het Gelders Contrabas Ensemble zal binnenkort verder gaan onder de naam ”Contrabasta”. Behalve de ritmiek en de woordspelingen in deze nieuwe naam getuigt het ook van de ambitie om het werkgebied flink uit te breiden tot buiten Gelder- en Nederland.

Het Gelders Blaaskwintet

Een uitvoering con spirito

Het Gelders Blaaskwintet speelde op 17 september 2017, de laatste zomerzondagmiddag van dit jaar, een prachtig concert met veel dansmuziek van verleden tot heden. Het blaaskwintet speelt al 10 jaar samen, maar het speelplezier is in die jaren zeker niet minder geworden. Het publiek kan goed zien dat de musici met veel plezier samen spelen en elkaar tijdens het spel oplettend volgen. De uitvoering is natuurlijk in eerste instantie een muzikaal genot, maar het zien spelen voegt daar een extra genoegen aan toe.

De samenklank van de vijf instrumenten kwam erg goed tot zijn recht. En de veelal vrolijk getinte muziek die werd uitgevoerd, droeg daar zeker aan bij: van dansmuziek uit de 18e eeuw – van Rameau en Haydn – tot de ‘Waltz in Swing Time’ uit 1936, in de gelijknamige musical gedanst door Ginger Rogers en Fred Astaire. De musici introduceerden de stukken die werden gespeeld met achtergrondinformatie of een smakelijke anecdote. De musici en de muziek werden daardoor toegankelijker voor het publiek, dat het kwintet aan het slot van het concert bedankte met een staande ovatie.

De uitvoering van Het Gelders Blaaskwintet vormde niet alleen de opening van het nieuwe seizoen, het was ook het eerste ensemble uit Het Gelders Orkest dat komend seizoen in de Oude Jan zal optreden. Als rode draad door de programmering van het komend seizoen loopt de komst van verschillende ensembles uit Het Gelders Orkest naar de Oude Jan.

Bij de borrel na afloop werd er daarom niet alleen met de musici nagepraat over hun fraaie uitvoering, maar werd ook vol verwachting uitgekeken naar het volgende concert.

Resultaten enquête bezoekers concerten Oude Jan: februari – april 2017

De stichting heeft tijdens de afgelopen drie concerten een enquête uitgezet onder de bezoekers van de concerten. Het doel van deze enquête was meer inzicht te krijgen in de wensen en behoeften van onze bezoekers. Er zijn 104 vragenlijsten ingeleverd. Deze zijn verwerkt en hebben geleid tot de volgende conclusies en aanbevelingen.

Meer dan de helft van onze bezoekers komen uit Velp. Ook uit de ons omringende plaatsen weten bezoekers ons echter te vinden. Bij het informeren van onze bezoekers over onze concerten zijn vooral de regiobode, onze jaarbrochure en nieuwsbrief van belang. Onze website, de flyer en de overige kranten zijn als informatiebron van mindere betekenis.

De keuze van de ensembles en muziek wordt door iedereen gewaardeerd. De afwisseling tussen zang, (oude)muziek, ensembles uit het HGO vindt men belangrijk.

De locatie, het kerkje, wordt als prettig ervaren. De accommodatie is mooi, sfeervol en past bij de muziek. Men zou het prettig vinden als er meer kussens beschikbaar zijn voor op de banken. Soms is het zicht op de musici beperkt, als men achterin zit. Als er een concert is, zou het mooi zijn als dit ook van buiten al zichtbaar is.

Wij willen iedereen bedanken voor het meedoen met deze enquête. Deze heeft ons waardevolle informatie opgeleverd, zodat we de concerten nog beter kunnen laten aansluiten op de behoeften van onze bezoekers.

The Spirit of Gambo

Aan de vooravond van de lente op zondagmiddag 19 maart speelde The Spirit of Gambo een prachtig concert op een ‘familie’ van viola da gamba’s. The Spirit of Gambo bestaat uit het trio Freek Borstlap, Gesina Liedmeier en Ivanka Neeleman die in verschillende samenstellingen het programma ten gehore brachten. De viola da gambo, zo hoorden we in de informatieve toelichtingen die bij de diverse stukken werden verteld, was vooral populair in de tweede helft van de zestiende en de zeventiende eeuw. In die periode werden talrijke composities voor dit instrument gemaakt. Ook bleek dat er vooral in Engeland enkele generaties componisten zich met de viola da gamba hadden bezig gehouden. In het programma waren stuken opgenomen van Orlando Gibbons, Matthew Locke, Tobias Hume en John Jenkins.

The spirit of Gambo

De stukken vereisten een grote virtuositeit die door The Spirit of Gambo overtuigend ten toon werd gespreid. De bijzonder rijke klank van de viola da gamba’s kwam mooi tot zijn recht; van de diepe lage klanken tot in de hoge regionen.

Alle viola da gamba’s waarmee werd gespeeld, waren gemaakt door Gesina Liedmeier in haar atelier in Velp. De instrumenten hadden verschillende afmetingen. Dit is het gevolg van de ontwikkelingen die de viola da gamba in de tijd heeft doorgemaakt. De vijf exemplaren waarop het concert werd gespeeld, waren allemaal anders, maar wel familie van elkaar. En zo waren er in een concert met maar één type instrument toch weer verschillen te horen tussen vroege en late werken, en tussen Engelse en ‘Italianiserende’ composities, zoals het werk van de Nederlandse componist Johann Schenck.

Na het concert was er grote belangstelling voor de uitleg die Gesina Liedmeier over de instrumenten gaf. Een goede reden voor de Vrienden van de Oude Jan om haar uit te nodigen om tijdens de Open Monumentendag op zaterdag 9 september 2017 in de Oude Jan een demonstratie te geven van de wijze waarop zij viola da gamba’s bouwt.

“.. A beautiful space for music ..”

Zondagmiddag 19 februari kreeg het publiek in de Oude Jan een fraai concert te horen van de Amerikaanse musici Kathy McDonald op dwarsfluit en Pasquale Bianculli op gitaar. Ze speelden voornamelijk ‘modern’ werk, dat wil zeggen, composities uit de 20e en 21e eeuw. Bijzonder was de eerste uitvoering (World Premiere) van “Meeting in C” uit 2016 dat door Carlo Domeniconi voor het duo was gecomponeerd. De melodielijnen van beide instrumenten dartelden en draaiden om elkaar heen, zochten elkaar op en ontweken elkaar, maar ontmoeten elkaar niet, behalve op één moment: in C. De beeldende verhalen die beide musici vertelden bij de werken die ze uitvoerden, gaven het publiek extra handvatten bij het volgen van de muziek. Dit was ook het geval met het werk “Nayarit” uit 2010 door de jonge Amerikaanse componist Nathan Kolosko. Uit de toelichting bleek dat de componist zijn inspiratie voor dit werk had gehaald uit de roman The Pearl van John Steinbeck. in de uitvoering werden de vier delen prachtig vertolkt. Met het laatste deel dat in een opwindende dans eindigde, werd het concert afgesloten. Na de staande ovatie kreeg het publiek van Kathy McDonald een compliment voor de hartelijke ontvangst die de musici ten deel was gevallen. Eerder al had Pasquale Bianculli zich lovend uitgelaten over de akoestiek van de Oude Jan; hij noemde de kerk “a beautiful space for music”. Bij hun spel in de kerk hadden ze nog rijkere klanken gehoord dan in hun eigen oefenruimte.

Het was de derde keer dat dit duo in de Oude Jan concerteerde en gezien de waardering voor het concert en de geanimeerde gesprekken bij de borrel zal het niet de laatste keer zijn geweest.

Dirk Overbeek Accordeon “Van Bach naar Overbeek”

Op zondag 16 oktober klonk in de Oude Jan een instrument dat niet vaak solo op het programma staat: de accordeon. Dirk Overbeek nam ons op deze prachtige herfstmiddag mee in de muziekgeschiedenis. Werken van onder andere Bach, Scarlatti en Zolotarev vulden de kerk met een prachtig vol geluid. Een mix van bewerkte werken en werken speciaal voor de accordeon geschreven, zorgen ervoor dat de luisteraars werden getrakteerd op een afwisselend programma. De pas achttienjarige musicus sloot het concert af met een eigen gecomponeerd stuk ‘In Movimente’.